Liny statyczne
to nieprawidłowe określenie dla lin o małej rozciągliwości, należących do kategorii lin tekstylnych używanych we wspinaczce. W przeciwieństwie do lin wspinaczkowych (dynamicznych), liny statyczne charakteryzują się zmniejszoną rozciągliwością, co jest wymagane podczas prac na wysokości z dostępem linowym, w ratownictwie oraz w speleoalpinizmie.
Liny te zgodnie z normą EN 1891 są oznaczane jako „Liny rdzeniowe w oplocie o małej rozciągliwości”. Według tej normy dzielą się na dwa typy. Lina typu A ma wymaganą minimalną wytrzymałość 22 kN i jest przeznaczona do prac na wysokości i nad wolną przestrzenią, do ratownictwa, speleologii i podobnych działań. Lina typu B ma niższe parametry, np. jej minimalna wytrzymałość wynosi 18 kN. Liny typu B mają zazwyczaj mniejsze średnice, wymagają większej ostrożności podczas użytkowania, a znajdują zastosowanie głównie tam, gdzie masa liny jest czynnikiem ograniczającym (np. działalność ekspedycyjna).
Liny o małej rozciągliwości produkuje się w średnicach od 8,5 mm do 16 mm głównie z poliamidu, poliestru, poliamidu aromatycznego (kevlar), orientowanego polietylenu i vectranu. Ważnym wymogiem normy jest to, że muszą być wykonane z materiału o temperaturze topnienia wyższej niż 195 °C, dlatego do ich produkcji nie można użyć polietylenu i polipropylenu, które nie spełniają tego wymogu.
Z punktu widzenia parametrów dynamicznych liny są badane na próbkach o długości 2 m, ze współczynnikiem odpadnięcia f=1, a masa ciężaru próbnego wynosi 100 kg dla liny typu A i 80 kg dla liny typu B. Lina musi wytrzymać bez zerwania 5 odpadnięć testowych.
Ważnym parametrem liny jest jej rozciągliwość - np. w przypadku lin typu A przy obciążeniu testowym 150 kg (uprzednie napięcie wstępne 50 kg) wydłużenie nie może przekroczyć wartości 5 %.
Norma określa również przesunięcie oplotu liny względem jej rdzenia, węzłowatość (elastyczność) i inne parametry.
Wewnątrz liny na całej jej długości przebiega taśma kontrolna, zawierająca oznaczenie producenta, typ liny i numer normy, rok produkcji w postaci cyfrowej oraz materiał, z którego lina jest wykonana. Dane te umieszczone są w maksymalnych odstępach 1 m od siebie i są kluczowe dla celów kontrolnych.
