Norma EN 13537

Ujednolica wymagania dotyczące właściwości termoizolacyjnych śpiwora i jest skierowana do przeciętnego użytkownika. Na podstawie tej normy wyznaczane są wartości, które pozwalają bezpiecznie określić zakres temperatur. Górna temperatura ekstremalna (Tmax) określa maksymalną temperaturę, w której w zapiętym śpiworze zaczyna być nieprzyjemnie gorąco. Ważniejsze są jednak granice komfortu termicznego, ponieważ informują one o tym, w jakich najniższych temperaturach śpiwór nadaje się do użytku. Dla granicy komfortu termicznego podawane są dwie wartości – temperatura komfortu (Tcomf) dla kobiety o wadze 60 kg (temperatura skóry nie może być niższa niż 32,8° C) oraz temperatura graniczna (Tlim) dla mężczyzny o wadze 70 kg ( temperatura skóry nie może być niższa niż 32,9° C ). Jeśli temperatura spadnie poniżej odpowiedniej wartości, użytkownik odczuwa chłód. Temperatura ekstremalna (Text) to raczej teoretyczna informacja o tym, w jak niskich temperaturach użytkownik przetrwałby w śpiworze bez poważnego uszczerbku na zdrowiu. Należy jednak dodać, że połączenie właściwości izolacyjnych śpiwora, podstawowego (spoczynkowego) metabolizmu, aktualnej kondycji fizycznej oraz zmieniających się warunków atmosferycznych zdecyduje o tym, jak wyśpisz się w nocy w śpiworze.