Skala trudności UIAA
I Łatwe: Najprostsza forma wspinaczki skalnej, jednak nie jest to już wyłącznie teren spacerowy. Do utrzymania równowagi konieczne jest użycie rąk.
II Dość trudne: Początek wspinaczki, przy której wymagana jest zasada trzech punktów podparcia.
III Średnio trudne: W eksponowanych miejscach zalecana jest już asekuracja przelotowa.
IV Trudne: Niezbędne jest doświadczenie wspinaczkowe, odcinki o tym stopniu trudności zazwyczaj wymagają już większej liczby przelotów.
V Bardzo trudne: Wspinaczka stawia już znaczne wymagania wobec wytrenowania wspinacza. Często są to już odcinki przewieszone.
VI Niezwykle trudne: Niezbędna jest dobra technika i niezawodna asekuracja.
VII Wyjątkowo trudne: Duża ekspozycja często łączy się z niewielkimi możliwościami asekuracji, nawet doskonali wspinacze potrzebują specjalnego przygotowania do każdego rodzaju skały, aby pokonać drogi o tym stopniu trudności bez odpadnięcia.
VIII do X Stopniowanie poprzednich trudności, wymaga już bardzo specyficznego treningu. Zazwyczaj te trudności są niedostępne dla wspinaczy, którzy nie trenują na sztucznej ścianie i nie poświęcają znacznej części swojego planu treningowego na specjalistyczny trening siłowy. Regularne wspinanie na tych stopniach trudności zarezerwowane jest dla sportowców wyczynowych.
XI Obecna granica możliwości wspinaczkowych. Z reguły niezbędne jest wcześniejsze patentowanie drogi, a nawet czołowi wspinacze nie są w stanie często powtarzać odcinków o tym stopniu. Do ich pokonania niezbędne są idealne warunki, szczytowa forma i całkowite skupienie na wyniku. Ten stopień trudności bywa często pokonywany z wcześniej założoną asekuracją. Skala UIAA jest otwarta w górę. Dla dokładniejszego zróżnicowania do wartości liczbowej dodaje się znaki plus (+) i minus (-). Przejście powinno być zawsze opisane lub narysowane w ujednolicony sposób. Skala UIAA rozróżnia wspinaczkę klasyczną, wyrażaną w stopniach trudności, i wspinaczkę hakową, oznaczaną stopniami od A0 do A5. Użycie spitów (nitów) oznacza się literą „e” (np. A4e).
